Gewoon leven!

Na een tijd verhaalstilte op onze website werd het weer eens tijd voor een verhaal vanuit Liechtenstein. Nu verwachten jullie natuurlijk een spectaculair verslag met alle grootste avonturen die wij hier meemaken. Als je met deze gedachte rondloopt moet ik jullie toch enigszins teleurstellen.
We zijn inmiddels ingeburgerd in het Liechtensteinse leven en leidden eigenlijk een normaal leven net als in Nederland, alleen dan bovenop een berg van 800 meter.
Lisanne haar werktijden zijn inmiddels weer naar beneden bijgesteld en ze hoeft dus niet meer elke dag tot 11 a 12 uur s’avonds te werken. Het komt nu meestal neer op 2 a 3 keer in de week en bij speciale gelegenheden zoals aankomend weekend. Aankomend weekend is het Zwitsers/Liechtensteins kampioenschap rodelen. Gewoon met een sleetje keihard van een uitgezet parkoers naar beneden racen. Hopelijk ligt er goede sneeuw want anders dan kan je nogal eens uit de bocht vliegen en opeens een aantal meters van een berg af donderen (ervaring!).
Verder probeer ik mijn studie af te ronden. Ik heb inmiddels mijn herkansing van Rechtssociologie met een 7,5 afgerond en heb inmiddels een concept opgestuurd van mijn masterscriptie. Als de professor nu ook even tijd heeft om het na te kijken dan kan het wel eens mogelijk zijn dat ik dit jaar ga afstuderen. Gevolg is natuurlijk een feestje!
Bij het volleybal zijn we inmiddels allebei aanbeland in de play-out fase. We spelen acht wedstrijden in een poule van 5 en de onderste twee ‘steigen ab’ oftewel degraderen. Lisanne zit met dames 1 in de kansloze positie dat ze nog maar 1 punt hebben en de rest een stuk of 6. Betekent proberen te genieten van de laatste zes wedstrijden en hopelijk nog één te winnen. Bij mij gaat het een stukje beter, afgelopen weekend eindelijk weer een keer gewonnen en wij hebben nog alle kans om erin te blijven. Het aparte van de volleybalcompetitie in Zwitserland is alleen dat alle teams geld over hebben. Zo speelde Lisanne al tegen Lugano die zich na Kerst versterkt heeft met 3 Amerikanen. Ik speelde tegen Amriswil die zich versterkt had met een Servisch international. Zo blijkt maar weer dat de economie in Zwitserland vrij welvarend is.
Verder krijgen we in februari nog een aantal bezoekjes waar we erg naar uit kijken en proberen we zo nu en dan een stad of dorp hier te bezoeken. Skiën is er helaas nog niet bij aangezien de club toch liever niet heeft dat twee onervaren skiërs gaan skiën en zo het risico lopen om geblesseerd te raken. 12 maart eindigt de competitie en dan hoop ik toch nog wel een keer op de lange latten te staan.