Kerst en Oud&Nieuw!

Na het vertrek van Nico, Martine, Vincent, Mo en mijn kleine zusje Inge werd het tijd om ons te richten op onze volgende bezoeker. Met Kerst kwam Jeroen ons met een bezoekje vereren en daarvoor moest natuurlijk nog wel wat geregeld worden. Naast alle andere familieleden moest Jeroen natuurlijk ook een cadeau krijgen.
Na alles geregeld te hebben kwam Jeroen op donderdag aan en kon de pret beginnen. Jeroen bezit namelijk over de magische kracht: 100% energie. Deze energie heeft Nimo, de zoon van Edwin en Elsje ook, dus het werd een dolle boel.
Hardlopen, wandelen, skiën, nog een keer hardlopen, NK natuurijs kijken, sleeën vanaf Sucka, kaasfondue en natuurlijk Kerst vieren. Wat een mens allemaal in 4 dagen kan doen, bel Jeroen en het kan!
Kerst wordt hier in Liechtenstein een tikkeltje anders gevierd als in Nederland. Waarschijnlijk zijn wij Nederlanders juist de uitzondering op de rest van de wereld maar toch even leuk om te vermelden. Kerst wordt hier hoofdzakelijk gevierd op Kerstavond en 1e Kerstdag, tweede Kerstdag kent men hier eigenlijk niet. Wij hebben met de complete familie, Jeroen en vrienden van Edwin&Elsje kerst op kerstavond gevierd. Allemaal cadeaus erop en eraan en natuurlijk drank en gourmetten/racletten (gooi kaas over alles wat je kan bedenken). Eerste Kerstdag stond ik het teken van een heerlijke brunch en het opeten van de restjes. Tweede Kerstdag ging Jeroen ons alweer verlaten omdat hij een mooie lift kon krijgen van de familie Gortzak. Na Jeroen te hebben uitgezwaaid stond de rest van de week in het teken van WERK en STUDIE!
Werk: Lisanne werkt vanaf de vakantie hier (lees dagen voor Kerst) alle dagen in Sucka in Steg. Werktijden 10 uur s’ ochtends vertrek – 11 uur s’ avonds thuis.
Studie: Frank, met dank aan Vincent eindelijk eens dat essay over de Claimcultuur in Amerika afgeschreven, nu duimen voor een voldoende
Toen waren we alweer aanbeland bij de laatste dag van het jaar……..OWWW NEE…..Lisanne is 30 december ook nog (tussendoor) 23 jaar geworden. Of zoals zij zelf zo mooi zegt: 19 D. Hoezo ontkenningsfase! We hebben dit uitbundig gevierd door Lisanne de hele dag te laten werken en s’ avonds om 11 uur te feliciteren met haar verjaardag. Niet dus ;-) De dag erna hebben we dit ruimschoots goed gemaakt door Lisanne met Oud en Nieuw ook de hele dag te laten werken.
Ik ben met de familie Benne naar Zwitserland gereden om hier Oud en Nieuw te vieren bij een Zweeds-Griekse familie. Een heel ingetogen feestje met Griekse lekkernijen en vuurwerk van de buren. Met als klap op de vuurpijl een potje Zweeds triviant voor kinderen tot 8 jaar. U begrijpt natuurlijk wel dat ik deze prijs even met vlag en wimpel heb binnengehaald. Wie kent nou niet de plaatselijke Zweedse rappers en de plaats waar een beroemde Zweedse soapserie werd opgenomen? (antwoord: Looptroop en Goteborg)
Gister zijn we, wederom zonder Lisanne (ze is inmiddels genomineerd voor Liechtensteins Arbeider des Jahres Kategorie: Frauen und Manner) naar Bregenz geweest om daar te eten bij de plaatselijke Japanner.
Dan moet u niet denken aan een Wokplaza zoals in Zaandam of Heemskerk: Nee je gaat hier aan één van de acht tafels zitten en deze tafels grenzen aan een lopende band die in een rondje gaat (volgt u het nog?) Deze lopende band kent een boven en beneden verdieping waar allerlei eten langskomt zoals sushi, mossels, garnalen, inktvis, zalm etc.
Voor iemand met een visallergie een uitdaging. Gelukkig hadden de Japanners gerekend op mijn komst en waren er ook heerlijke stukjes kip, eend, rund etc. te vinden. Zelfs sushi met paprika gleed eenvoudig naar binnen!
Edwin heeft me verder even een snelcursus stokjes eten gegeven. In het begin gaat dat allemaal lekker prima, maar na een half uur begin je toch wel honger te krijgen en dan ben je niet meer zo kritisch. Gewoon prikken met die stokjes als niemand het ziet en rustig zeggen: ‘Ik vind dat ik het niet slecht doe voor de eerste keer’.
Als slotstuk van de middag kwam de vriendelijke Japanse serveerster nog even vertellen aan Edwin dat hij zeker wel 1.90 meter moest zijn. Waarop Edwin haar vertelde: ‘Ja fast’ (Niet in de betekenis van Ja vast wel, als kritische toon. Nee keurig in het Duits: Ja bijna!)
Komende week staat wederom in het teken van training, school en werk. Wat er eigenlijk op neerkomt dat Lisanne elke dag naar Sucka mag, ik mag mijn scriptie uit het stof halen en we mogen beiden af en toe volleyballen als er niet gevoetbald wordt op de training. De bijnaam Frank van Nistelrooy is inmiddels van kracht tijdens de training.
Verder ga ik zaterdag op bezoek bij Edwin in Augsburg en kijken of hij zijn dames een beetje onder controle houdt tijdens de eerste wedstrijd onder zijn leiding. Zondag mag ik dan zelf kijken of ik nog een balletje kan slaan, uit bij de nummer 1 Appenzeller Baren. Lisanne is het weekend vrij aangezien het Liechtensteinse damesteam een wedstrijd speelt tegen Luxemburg (mis het niet!) Nouja vrij…om die award van Liechtensteins Arbeiter des Jahres binnen te slepen zal ze vast wel een paar uurtjes gaan werken ;-) Lisanne ben megatrots op je en misschien ook wel een tikkeltje jaloers!
Bis nächste Mal liebe Familie und Freunden
Aus Liechtenstein: Einen guete Rutsch ins neuen Jahr

Ps. Foto’s volgen nog